Дар бораи роҳи тайкардаи Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ва дастовардҳои даврони соҳибистиқлолӣ, таҳкими давлатдории миллӣ ва дигаргуниҳои куллии ҳаёти сиёсӣ, иқтисодӣ, иҷтимоӣ ва фарҳангии мамлакат ибрози назар намоем.

Дар таърихи ҳар як миллат давраҳое ҳастанд, ки барои сарнавишти минбаъдаи он аҳаммияти ҳалкунанда доранд. Барои халқи тоҷик солҳои аввали соҳибистиқлолӣ чунин марҳилаи тақдирсоз ба ҳисоб мераванд. Ҷумҳурии Тоҷикистон баъди ба даст овардани Истиқлоли давлатӣ бо мушкилоти шадиди сиёсӣ, иқтисодӣ ва иҷтимоӣ рӯ ба рӯ гардид. Ҷанги шаҳрвандӣ, буҳрони иқтисодӣ, муҳоҷирати маҷбурии аҳолӣ, хароб гардидани инфрасохтор ва коҳиш ёфтани сатҳи зиндагии мардум истиқлоли нав бадастомадаро ба озмоиши ҷиддӣ кашиданд.

Дар чунин шароити мураккаб, моҳи ноябри соли 1992, муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ба роҳбарии давлат омаданд. Аз ҳамон давра масъалаи таъмини сулҳу субот, барқарор намудани сохти конститутсионӣ, ҳифзи ягонагии кишвар ва ба ҳам овардани мардуми Тоҷикистон аз вазифаҳои аввалиндараҷаи роҳбарияти давлат гардид.

Имрӯз, ҳангоми баррасии дастовардҳои даврони соҳибистиқлолӣ, зарур аст, ки на танҳо ба бунёди иншооту роҳҳо, балки ба арзишҳои бунёдии давлатдорӣ — сулҳ, ваҳдати миллӣ, амният, истиқлолияти сиёсӣ ва имконияти зиндагиву созандагии мардум низ таваҷҷуҳ намоем.

1. Сулҳу ваҳдати миллӣ — заминаи асосии пешрафти Тоҷикистон

Яке аз муҳимтарин дастовардҳои даврони роҳбарии Эмомалӣ Раҳмон ба даст овардани сулҳу ризоияти миллӣ мебошад. Ҷанги шаҳрвандӣ ба иқтисодиёт, соҳаҳои иҷтимоӣ ва зиндагии миллионҳо шаҳрвандон зарари ҷиддӣ расонида буд.

Тавассути музокироти тӯлонӣ, гуфтушунидҳои байни тоҷикон ва талошҳои ҷонибҳои дахлдор, 27 июни соли 1997 Созишномаи умумии истиқрори сулҳ ва ризоияти миллӣ ба имзо расид. Ин рӯйдоди таърихӣ барои қатъ гардидани ҷанги шаҳрвандӣ ва оғози марҳилаи нави эҳёи давлатдорӣ замина гузошт.

Сулҳ барои Тоҷикистон имконият фароҳам овард, ки гурезаҳо ва муҳоҷирони иҷборӣ ба Ватан баргарданд, фаъолияти муассисаҳои давлатӣ барқарор гардад, сохтмони роҳҳо, неругоҳҳо, мактабҳо, беморхонаҳо ва дигар иншооти муҳим оғоз ёбад.

Ваҳдати миллӣ имрӯз низ яке аз арзишҳои муҳими ҷомеаи Тоҷикистон ба шумор меравад. Ҳифзи он, таҳкими ҳамдигарфаҳмӣ, эҳтироми қонун, таҳаммулпазирӣ ва тарбияи ҷавонон дар рӯҳияи ватандӯстӣ вазифаи ҳар як шаҳрванди кишвар мебошад.

2. Таҳкими давлатдории миллӣ ва Истиқлоли давлатӣ

Дар давраи соҳибистиқлолӣ пояҳои ҳуқуқӣ ва сиёсии давлати муосири Тоҷикистон ташаккул ёфтанд. 6 ноябри соли 1994 Конститутсияи Ҷумҳурии Тоҷикистон қабул гардид, ки асосҳои сохтори конститутсионӣ, ҳуқуқу озодиҳои инсон ва шаҳрванд, низоми мақомоти давлатӣ ва принсипҳои фаъолияти давлатро муайян намуд.

Дар ин давра низоми идоракунии давлатӣ такмил ёфта, фаъолияти мақомоти ҳокимияти давлатӣ, сохторҳои ҳифзи ҳуқуқ, мақомоти судӣ ва дигар ниҳодҳои давлатӣ марҳила ба марҳила инкишоф ёфт.

Парчами давлатӣ, Нишони давлатӣ ва Суруди миллӣ ҳамчун рамзҳои муқаддаси давлатдорӣ ҷойгоҳи хосса пайдо карданд. Тарбияи ҳисси ватандӯстӣ, эҳтиром ба муқаддасоти миллӣ ва ҳифзи манфиатҳои давлату миллат ба яке аз самтҳои муҳими сиёсати давлатӣ табдил ёфт.

Дар баробари ин, таҳкими қонуният, баланд бардоштани масъулияти хизматчиёни давлатӣ, мубориза бо коррупсия, таъмини шаффофият ва эҳтироми ҳуқуқу озодиҳои шаҳрвандон аз масъалаҳои муҳимми рушди минбаъдаи давлат ба ҳисоб мераванд.

3. Рушди иқтисодиёти миллӣ ва баланд бардоштани сатҳи зиндагии мардум

Дар солҳои соҳибистиқлолӣ иқтисодиёти Тоҷикистон аз марҳилаи буҳрони шадид гузашта, тадриҷан ба роҳи барқарорсозӣ ва рушди устувор ворид гардид.

Дар ин раванд барқарор намудани корхонаҳои истеҳсолӣ, рушди соҳибкорӣ, ҷалби сармояи дохилию хориҷӣ, беҳтар намудани фазои сармоягузорӣ, таъсиси ҷойҳои нави корӣ ва рушди бозори дохилӣ аҳаммияти калон пайдо карданд.

Тибқи маълумоти расмии дар Паёми Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон ба Маҷлиси Олӣ барои соли 2025 овардашуда, ҳаҷми маҷмӯи маҳсулоти дохилӣ дар соли 2025 тақрибан ба 176,9 миллиард сомонӣ расида, суръати афзоиши воқеии он 8,4 фоизро ташкил додааст. Даромади буҷети давлатӣ дар ҳамин сол 60,3 миллиард сомонӣ буда, нисбат ба нақша 7 миллиард сомонӣ зиёд мебошад.

Ин нишондиҳандаҳо аз густариши фаъолияти иқтисодӣ, афзоиши имкониятҳои молиявии давлат ва васеъ гардидани заминаи маблағгузории барномаҳои иҷтимоиву иқтисодӣ шаҳодат медиҳанд.

Тибқи маълумоти расмии солҳои охир, шумораи аҳолии мамлакат аз тақрибан 8,5 миллион нафар дар соли 2015 то ба беш аз 10,7 миллион нафар дар соли 2025 расидааст. Маҷмӯи маҳсулоти дохилӣ ба ҳар сари аҳолӣ дар ин давра тақрибан 2,7 баробар афзоиш ёфта, сатҳи камбизоатӣ то 19 фоиз коҳиш ёфтааст.

Ин рақамҳо пешрафти назаррасро нишон медиҳанд, ҳарчанд масъалаҳои таъмини шуғли пурмаҳсул, баланд бардоштани музди меҳнат, беҳтар кардани сатҳи зиндагӣ ва кам кардани нобаробарии иқтисодӣ ҳамоно аҳаммияти муҳим доранд.

4. Энергетика ва истиқлолияти энергетикӣ

Соҳаи энергетика яке аз самтҳои стратегии рушди Тоҷикистон ба шумор меравад. Бо назардошти захираҳои фаровони обӣ, имкониятҳои гидроэнергетикӣ ва талаботи рӯзафзуни иқтисодиёт ба неруи барқ, давлат ба рушди ин соҳа таваҷҷуҳи махсус зоҳир менамояд.

Дар даврони соҳибистиқлолӣ як қатор неругоҳҳои барқи обӣ, зеристгоҳҳо ва хатҳои интиқоли неруи барқ сохта, азнавсозӣ ва таҷдид карда шуданд. Лоиҳаҳои энергетикии минтақавӣ низ барои беҳтар намудани имкониятҳои таъминоти барқ ва рушди ҳамкориҳои иқтисодӣ аҳаммияти калон доранд.

Неругоҳи барқи обии «Сангтӯда-1», неругоҳи «Сангтӯда-2», таҷдиди неругоҳи «Норак», навсозии неругоҳи «Қайроққум» ва сохтмони неругоҳи барқи обии «Роғун» аз ҷумлаи лоиҳаҳои муҳимми соҳа мебошанд.

Тибқи маълумоти расмӣ, дар даҳ соли охир ба соҳаи энергетика зиёда аз 60 миллиард сомонӣ сармоягузорӣ гардида, иқтидори истеҳсолии неруи барқ беш аз 1000 мегаватт афзоиш ёфтааст. Истеҳсоли неруи барқ аз 17,2 миллиард киловатт-соат дар соли 2015 ба тақрибан 24 миллиард киловатт-соат дар соли 2025 расидааст.

Неругоҳи барқи обии «Роғун» ҳамчун яке аз лоиҳаҳои бузурги стратегии мамлакат барои таъмини истиқлолияти энергетикӣ, рушди саноат, таъсиси ҷойҳои нави корӣ ва истифодаи самараноки захираҳои обӣ аҳаммияти бузург дорад. Ҳамзамон, ҳалли пурраи масъалаҳои таъминоти устувори барқ, коҳиш додани талафоти неру ва навсозии шабакаҳои тақсимотӣ аз вазифаҳои муҳимми минбаъда боқӣ мемонад.

5. Рушди роҳу нақлиёт ва раҳоӣ аз бунбасти коммуникатсионӣ

Яке аз самтҳои муҳимми сиёсати рушди кишвар беҳтар намудани роҳҳои автомобилгард, нақбҳо, пулҳо ва инфрасохтори нақлиётӣ мебошад.

Ҷойгиршавии ҷуғрофии Тоҷикистон, мавҷудияти қаторкӯҳҳои баланд ва шароити мураккаби табиӣ дар гузашта ҳаракати нақлиёт ва робитаҳои иқтисодиро душвор мегардониданд. Аз ин рӯ, сохтмони роҳҳои байналмилалӣ ва дохилӣ барои пайвастани минтақаҳои мамлакат ва баромадан ба бозорҳои хориҷӣ аҳаммияти ҳаётан муҳим пайдо кард.

Дар даврони соҳибистиқлолӣ роҳҳои Душанбе–Хуҷанд–Чаноқ, Душанбе–Кӯлоб–Дарвоз–Хоруғ, Душанбе–Бохтар, Душанбе–Турсунзода ва дигар шоҳроҳҳои муҳим сохта ё таҷдид гардиданд. Нақбҳои «Истиқлол», «Шаҳристон», «Озодӣ» ва «Хатлон», инчунин пулҳо ва гузаргоҳҳои муҳими нақлиётӣ имкониятҳои ҳаракатро дар фаслҳои гуногуни сол беҳтар карданд.

Бунёди иншооти мазкур ба рушди савдо, сайёҳӣ, робитаҳои байни минтақаҳо, интиқоли молу маҳсулот ва дастрасии аҳолӣ ба хизматрасониҳои иҷтимоӣ мусоидат намуд.

Рушди инфрасохтори нақлиётӣ на танҳо масъалаи роҳсозӣ, балки омили муҳими таҳкими ягонагии иқтисодии мамлакат ва баланд бардоштани рақобатпазирии иқтисодиёти миллӣ мебошад.

6. Саноатикунонии босуръат ва таъсиси ҷойҳои нави корӣ

Саноатикунонии босуръати кишвар яке аз ҳадафҳои стратегии рушди миллӣ эълон гардидааст. Мақсади асосии ин самт ташкили истеҳсолоти ватанӣ, коркарди ашёи хом, зиёд намудани ҳаҷми маҳсулоти рақобатпазир ва коҳиш додани вобастагӣ аз воридоти мол мебошад.

Дар солҳои охир корхонаҳои истеҳсоли масолеҳи сохтмонӣ, маҳсулоти хӯрокворӣ, либос, маҳсулоти нассоҷӣ, металлургия, коркарди маъдан ва дигар самтҳои саноатӣ ба фаъолият оғоз намуданд.

Тибқи маълумоти расмӣ, дар ҳафт соли охир шумораи зиёди корхонаҳои истеҳсолӣ таъсис ёфта, ҳаҷми маҳсулоти саноатӣ афзоиш ёфтааст. Танҳо дар соли 2025 садҳо корхонаҳои нави саноатӣ ба истифода дода шуданд.

Рушди саноат барои таъсиси ҷойҳои нави корӣ, баланд бардоштани малакаи касбии ҷавонон, ҷалби сармоя, афзоиши даромади буҷет ва густариши содироти маҳсулоти ватанӣ имконият фароҳам меорад.

Бо вуҷуди ин, барои рушди минбаъдаи соҳа зарур аст, ки масъалаҳои таъминоти устувори барқ, дастрасӣ ба қарз, ҷорӣ намудани технологияҳои муосир, баланд бардоштани сифати маҳсулот ва риояи талаботи ҳифзи меҳнат пайваста дар маркази таваҷҷуҳ қарор дошта бошанд.

7. Кишоварзӣ, амнияти озуқаворӣ ва рушди деҳот

Кишоварзӣ яке аз соҳаҳои муҳимми иқтисодиёти Тоҷикистон ва манбаи асосии даромади қисми зиёди аҳолии деҳот мебошад.

Дар даврони соҳибистиқлолӣ барои беҳтар намудани истифодаи замин, рушди боғдорӣ, токпарварӣ, сабзавоткорӣ, чорводорӣ, парандапарварӣ ва дигар бахшҳои кишоварзӣ тадбирҳои гуногун амалӣ гардиданд.

Сохтмон ва барқарорсозии каналҳо, шабакаҳои обёрӣ, пойгоҳҳои обкашӣ ва дигар иншооти мелиоративӣ ба беҳтар гардидани имкониятҳои истеҳсолии хоҷагиҳои кишоварзӣ мусоидат намуданд.

Тибқи натиҷаҳои расмии соли 2025, ҳаҷми умумии маҳсулоти кишоварзӣ ба 84,6 миллиард сомонӣ расида, нисбат ба соли қаблӣ 9,5 фоиз афзоиш ёфтааст.

Ин пешрафт дар таъмини аҳолӣ бо маҳсулоти ғизоӣ, рушди бозорҳои дохилӣ, таъмини ашёи хом барои корхонаҳои саноатӣ ва баланд бардоштани даромади деҳқонон нақши муҳим дорад.

Ҳамзамон, истифодаи оқилонаи замин, сарфаи об, ҷорӣ намудани технологияҳои муосири кишоварзӣ, коркарди маҳсулот ва беҳтар намудани дастрасии истеҳсолкунандагон ба бозорҳо аз вазифаҳои муҳимми оянда ба шумор мераванд.

8. Маориф, илм ва тарбияи насли наврас

Маориф яке аз самтҳои афзалиятноки сиёсати иҷтимоии давлат ба ҳисоб меравад. Зеро ояндаи давлату миллат аз сатҳи дониш, ҷаҳонбинӣ, касбият ва маърифати насли наврас вобастагии бевосита дорад.

Дар даврони соҳибистиқлолӣ муассисаҳои нави таҳсилоти миёнаи умумӣ, литсейҳо, гимназияҳо, муассисаҳои таҳсилоти ибтидоӣ ва миёнаи касбӣ, донишгоҳҳо ва донишкадаҳо сохта шуданд. Шароити таълим дар бисёр муассисаҳо беҳтар гардида, дастрасии ҷавонон ба таҳсилоти касбӣ ва олӣ васеътар шуд.

Таваҷҷуҳ ба омӯзиши забонҳои хориҷӣ, технологияҳои иттилоотӣ, фанҳои дақиқ, касбомӯзӣ ва омодасозии мутахассисони ҷавобгӯ ба талаботи бозори меҳнат афзоиш ёфтааст.

Дар баробари ин, дастгирии омӯзгорон, баланд бардоштани сифати таълим, беҳтар намудани таъминоти муассисаҳои таълимӣ бо таҷҳизоти муосир ва фароҳам овардани имкониятҳои баробар барои таҳсил бояд пайваста идома ёбанд.

Илму маориф на танҳо воситаи гирифтани дониш, балки заминаи тарбияи шаҳрвандони масъулиятшинос, ватандӯст, соҳибмаърифат ва дорои тафаккури мустақил мебошад.

9. Тандурустӣ, ҳифзи иҷтимоӣ ва беҳбудии аҳолӣ

Дар давраи соҳибистиқлолӣ соҳаи тандурустӣ низ марҳилаҳои муҳими рушдро паси сар намуд. Беморхонаҳо, марказҳои саломатӣ, муассисаҳои кумаки аввалияи тиббию санитарӣ ва марказҳои махсусгардонидашуда бунёд ва таҷдид карда шуданд.

Таъмини аҳолӣ бо хизматрасонии тиббӣ, пешгирии бемориҳои сироятӣ, беҳтар намудани ҳифзи саломатии модару кӯдак, дастгирии маъюбон, нафақахӯрон ва оилаҳои ниёзманд аз масъалаҳои муҳими сиёсати иҷтимоии давлат мебошанд.

Тибқи маълумоти дар Паёми соли 2025 овардашуда, давомнокии миёнаи умри аҳолӣ нисбат ба соли 2015 аз тақрибан 70 сол то 77 сол афзоиш ёфтааст. Ин нишондиҳанда дар баробари дигар омилҳо аз беҳтар шудани баъзе шароити иҷтимоӣ ва тиббӣ шаҳодат медиҳад.

Бо вуҷуди пешрафтҳо, зарурати баланд бардоштани сифати хизматрасонии тиббӣ, дастрасии аҳолии деҳот ба табибони соҳибихтисос, таъминот бо доруворӣ ва таҷҳизоти муосир ҳанӯз ҳам муҳим мебошад.

Ҳифзи саломатии аҳолӣ, дастгирии оилаҳо ва беҳтар намудани шароити зиндагии шаҳрвандон бояд ҳамеша дар маркази сиёсати иҷтимоӣ қарор дошта бошад.

10. Шуғли аҳолӣ, муҳоҷирати меҳнатӣ ва ҳифзи ҳуқуқи кормандон

Таъмини шуғли аҳолӣ, таъсиси ҷойҳои нави корӣ, рушди бозори меҳнат ва ҳифзи ҳуқуқу манфиатҳои кормандон яке аз самтҳои муҳимми сиёсати иҷтимоию иқтисодии давлат мебошад.

Дар даврони соҳибистиқлолӣ барои рушди соҳибкории хурду миёна, таъсиси корхонаҳои истеҳсолӣ, васеъ намудани имкониятҳои касбомӯзӣ ва ҷалби шаҳрвандон ба фаъолияти меҳнатӣ тадбирҳои гуногун андешида шуданд.

Бо назардошти хусусияти муҳоҷирати меҳнатӣ дар Тоҷикистон, масъалаҳои ҳимояи ҳуқуқи шаҳрвандони дар хориҷи кишвар фаъолияткунанда, танзими муносибатҳои меҳнатӣ, омодасозии касбии муҳоҷирон ва фароҳам овардани шароити муносиб барои бозгашти онҳо ба бозори меҳнати дохилӣ аҳаммияти махсус доранд.

Дар ин раванд фаъолияти мақомоти давлатӣ, аз ҷумла мақомоти соҳаи меҳнат, муҳоҷират ва шуғли аҳолӣ, барои татбиқи сиёсати давлатӣ ва таъмини риояи қонунгузории меҳнатӣ муҳим мебошад.

Ҳамзамон, таъмини бехатарии меҳнат, пешгирии ҳодисаҳои нохуши истеҳсолӣ, риояи ҳуқуқи кормандон, пардохти саривақтии музди меҳнат ва фароҳам овардани шароити муносиби корӣ аз вазифаҳои муҳимми корфармоён ва мақомоти назоратӣ ба ҳисоб мераванд.

Мо бояд дарк намоем, ки пешрафти иқтисодиёт танҳо бо афзоиши нишондиҳандаҳои истеҳсолӣ маҳдуд намешавад. Он замоне аҳаммияти воқеӣ пайдо мекунад, ки натиҷаҳои рушди иқтисодӣ ба беҳтар гардидани зиндагии мардум, афзоиши шуғли пурмаҳсул ва ҳифзи ҳуқуқу манфиатҳои шаҳрвандон мусоидат намоянд.

11. Рушди фарҳанг, забони давлатӣ ва худшиносии миллӣ

Дар даврони соҳибистиқлолӣ масъалаҳои ҳифзи мероси таърихию фарҳангӣ, рушди забони давлатӣ, эҳёи анъанаҳои миллӣ ва тарбияи насли ҷавон дар рӯҳияи худшиносӣ аҳаммияти махсус пайдо карданд.

Ҷашн гирифтани 1100-солагии давлати Сомониён, 2700-солагии китоби «Авесто», 1150-солагии Абӯабдуллоҳи Рӯдакӣ ва дигар санаҳои муҳимми таърихию фарҳангӣ барои муаррифии таърихи пурғановати миллати тоҷик мусоидат намуд.

Таҷлили Ҷашни байналмилалии Наврӯз, рушди ҳунарҳои мардумӣ, эҳёи суннатҳои миллӣ ва муаррифии фарҳанги тоҷикон дар арсаи байналмилалӣ низ дар таҳкими ҳувияти миллӣ саҳм гузоштанд.

Дар ин раванд, ҳифзи забони тоҷикӣ, эҳтиром ба арзишҳои миллӣ, омӯзиши таърих ва тарбияи ҷавонон дар рӯҳияи ватандӯстӣ аҳаммияти доимӣ дорад.

12. Сиёсати хориҷӣ ва мавқеи Тоҷикистон дар арсаи байналмилалӣ Ҷумҳурии Тоҷикистон дар даврони соҳибистиқлолӣ муносибатҳои дипломатии худро бо давлатҳои гуногуни ҷаҳон густариш дода, узви созмонҳои бонуфузи байналмилалӣ ва минтақавӣ гардид.

Сиёсати хориҷии Тоҷикистон ба ҳифзи истиқлолияти давлатӣ, таъмини амният, таҳкими ҳамкориҳои иқтисодӣ, рушди муносибатҳои дӯстона бо кишварҳои ҳамсоя ва иштироки фаъол дар ҳалли масъалаҳои байналмилалӣ равона гардидааст.

Яке аз самтҳои муҳимми сиёсати хориҷии кишвар масъалаҳои обу иқлим мебошад. Ташаббусҳои Тоҷикистон дар Созмони Милали Муттаҳид вобаста ба оби тоза, Даҳсолаи байналмилалии амал «Об барои рушди устувор» ва дигар масъалаҳои марбут ба захираҳои обӣ таваҷҷуҳи ҷомеаи ҷаҳониро ба худ ҷалб намуданд.

Ҳамчунин, масъалаҳои тағйирёбии иқлим, ҳифзи пиряхҳо, истифодаи оқилонаи захираҳои табиӣ ва таъмини рушди устувор барои Тоҷикистон аҳаммияти стратегӣ доранд.

Таҳкими робитаҳои тиҷоратӣ, ҷалби сармояи хориҷӣ, рушди сайёҳӣ ва густариши ҳамкориҳои фарҳангию илмӣ имконият медиҳанд, ки Тоҷикистон ҳамчун давлати мустақил дар муносибатҳои байналмилалӣ мавқеи худро тақвият бахшад.

13. Амният, суботи сиёсӣ ва мубориза бо таҳдидҳои замони муосир

Дар шароити мураккаби ҷаҳони муосир масъалаҳои таъмини амнияти миллӣ, ҳифзи сарҳадҳои давлатӣ, мубориза бо терроризм, экстремизм, гардиши ғайриқонунии маводи мухаддир ва ҷинояткории муташаккил аҳаммияти хос доранд.

Тоҷикистон бо дарназардошти мавқеи ҷуғрофии худ ба масъалаҳои таҳкими амният, ҳамкориҳои минтақавӣ ва ҳифзи суботи сиёсӣ таваҷҷуҳи махсус зоҳир менамояд.

Дар баробари фаъолияти мақомоти ҳифзи ҳуқуқ ва сохторҳои дахлдор, баланд бардоштани маърифати ҳуқуқии шаҳрвандон, пешгирии ҷинояткорӣ дар байни ҷавонон, мубориза бо паҳншавии ғояҳои ифротӣ ва истифодаи дурусти технологияҳои иттилоотӣ низ муҳим мебошад.

Суботу амният танҳо дар сурати риояи қонун, эҳтироми ҳуқуқи инсон, масъулияти шаҳрвандӣ ва ҳамкории ҷомеа бо мақомоти давлатӣ устувор мегардад.

14. Ҳадафҳои стратегии рушди Тоҷикистон ва вазифаҳои минбаъда

Дар даврони соҳибистиқлолӣ Тоҷикистон як қатор ҳадафҳои стратегии рушди миллӣ, аз ҷумла таъмини истиқлолияти энергетикӣ, раҳоӣ аз бунбасти коммуникатсионӣ, таъмини амнияти озуқаворӣ ва саноатикунонии босуръати мамлакатро муайян намуд.

Амалӣ гардидани ин ҳадафҳо барои беҳтар намудани инфрасохтори кишвар, рушди иқтисодиёт, тақвияти иқтидори истеҳсолӣ ва фароҳам овардани имкониятҳои нави иҷтимоӣ замина гузошт.

Дар баробари ин, дар марҳилаи минбаъда зарур аст, ки ба масъалаҳои баланд бардоштани ҳосилнокии меҳнат, истифодаи технологияҳои муосир, рушди иқтисоди рақамӣ, ҳифзи муҳити зист, сарфаи захираҳои обу барқ, беҳтар намудани сифати таҳсилот ва хизматрасонии тиббӣ таваҷҷуҳи бештар дода шавад.

Барномаи миёнамуҳлати рушди Ҷумҳурии Тоҷикистон барои солҳои 2026–2030 ҳамчун марҳилаи ниҳоии Стратегияи миллии рушд то соли 2030 ба рушди минбаъдаи иқтисодиёт, беҳтар намудани сатҳи зиндагии аҳолӣ ва коҳиш додани камбизоатӣ равона гардидааст.

Муваффақияти татбиқи ин ҳадафҳо аз фаъолияти самараноки мақомоти давлатӣ, масъулияти роҳбарони ташкилоту муассисаҳо, ташаббускории соҳибкорон, меҳнати содиқонаи шаҳрвандон ва иштироки фаъоли ҷавонон вобаста мебошад.

Агар ба роҳи тайкардаи Тоҷикистон дар даврони соҳибистиқлолӣ назар намоем, мебинем, ки мамлакат аз марҳилаи душвори ҷанги шаҳрвандӣ ва буҳрони иқтисодӣ ба марҳилаи барқарорсозӣ, бунёдкорӣ ва рушди иҷтимоию иқтисодӣ ворид гардид.

Сулҳу ваҳдати миллӣ, таҳкими давлатдории миллӣ, рушди инфрасохтор, бунёди неругоҳҳо, роҳҳо, нақбҳо, корхонаҳои саноатӣ, муассисаҳои таълимӣ ва тандурустӣ аз ҷумлаи дигаргуниҳои муҳимми даврони истиқлолият мебошанд.

Дар баробари дастовардҳо, масъалаҳои беҳтар намудани сатҳи зиндагии аҳолӣ, таъмини ҷойҳои нави корӣ, баланд бардоштани сифати хизматрасониҳои давлатӣ, ҳифзи ҳуқуқи кормандон, мубориза бо коррупсия ва истифодаи самараноки захираҳои миллӣ ҳамоно вазифаҳои муҳимми ҷомеа боқӣ мемонанд.

Рӯзи зодрӯзи Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон барои мо фурсатест, ки ба таърихи давлатдории муосир, роҳи тайкардаи миллат ва масъулияти ҳар як шаҳрванд дар назди Ватан назар андозем.

Мо бояд барои ҳифзи Истиқлоли давлатӣ, таҳкими ваҳдати миллӣ, риояи қонун, рушди иқтисодиёти мамлакат ва беҳтар намудани зиндагии мардум саҳми арзандаи худро гузорем.

Дар ин рӯзи фархунда ба Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон саломатии бардавом, умри дароз, саодати рӯзгор, неруи тоза ва дар иҷрои вазифаҳои пурмасъулияти давлатдорӣ комёбиҳои нав ба нав орзу менамоем.

Бигзор дар Тоҷикистони азизи мо сулҳу субот, ваҳдати миллӣ, ҳамдигарфаҳмӣ ва ободонӣ пойдор бошад. Бигзор ҳар як оилаи тоҷик дар фазои осоишта зиндагӣ намуда, ҷавонони кишвар соҳиби илму дониш, касбу ҳунар ва ояндаи дурахшон гарданд.

Бигзор Тоҷикистони азизи мо ҳамеша ободу пешрафта ва соҳибиқбол бошад!

Муаллиф: Сардори шуъбаи таъминоти ҳуқуқӣ,

ташкилӣ ва назорати Хадамоти назорати давлатӣ

дар соҳаи меҳнат, муҳоҷират ва шуғли аҳолӣ

                                                   Ҷумъазода Пайрав Машраб